Healing moeder heelt kind

24 mrt
Facebooktwittermail

Een verhaal over een dappere mama die na een heling haar dochter direct ziet veranderen

Maaike bezoekt af en toe mijn praktijk. Het mooie is dat als ze een afspraak maakt er weer wat geheeld mag worden. Ze is erg sensitief en heeft samen met haar vriend twee sensitieve dochters. Hanna, de oudste is negen jaar en volgens haar erg gesloten. Ze maken zich soms zorgen om haar: “het is alsof ze een pantser om zich heen heeft getrokken. Maar er zit wel een enorme kracht van binnen. Dat zie je aan haar ogen.”shutterstock_168237689

Maaike begint te huilen en vertelt verder: “ik zeg altijd dat je jezelf mag zijn, maar ik heb mezelf eigenlijk ook al jaren weggestopt achter een muur en ik zie dat zij dat ook doet. We leven allebei achter een pantser.” In het verhaal komt ook naar voren dat Maaike diep van binnen een angst voelt om haar kinderen kwijt te raken. Tijdens het gesprek hierover wordt ze erg emotioneel. Ik stel voor om samen te gaan kijken naar dit angststuk wat nu naar boven komt. Maaike komt uit bij een vorig leven waar zij als moeder in een gekkenhuis belandt. Ze wordt onvrijwillig gescheiden van haar kinderen. Ze kan dit stuk, waar veel angst en boosheid zit, direct helen. We gaan verder op avontuur en Maaike komt uit bij een huisje in het bos waar zij samen met haar moeder woont. Ze begint te lachen en zegt dat haar moeder in dat leven nu haar oudste dochter is.  Ze ontvangt de boodschap dat je altijd jezelf mag zijn in het leven en dat je helemaal goed bent zoals je bent. Maaike lacht en huilt tegelijk tijdens dit verhaal: “het is de boodschap van mijn dochter dat ik nu mijn pantser af mag doen”.
Na de sessie voelt Maaike zich een stuk lichter. De gevoelens van angst en boosheid zijn een heel stuk minder voelbaar in haar buik.
Natuurlijk was ik erg benieuwd hoe haar oudste dochter zou reageren na deze sessie. Maaike zou me op de hoogte houden. Ik ontving de volgende ochtend al direct een mail:
 “We merkten dezelfde middag al direct verschil bij haar! Ze was erg relaxed en open. Ze zei tegen me dat ze niet zo van praten houdt. Ook vertelde ze dat ze gekleurde bolletjes ziet als we ‘s avonds in bed aan het lezen zijn en dat ze op dat moment een witte vlek zag. Tijdens het voetballen begon ze een heel verhaal over dat mensen woorden maar hebben bedacht en dat je sommige dingen al weet en dat er veel meer is dan woorden. Ze kreeg een beetje last van hoofdpijn. We zijn toen buiten gaan wandelen en daar zei ze ook van alles waar je de tranen van in je ogen krijgt. Dat wolken wereldreizigers zijn en ze er zelf ook wel eentje wil zijn bijvoorbeeld. De rest van de avond was ze veel rustiger dan anders en heeft met een dekentje op de bank gezeten (wat ze ook nog NOOIT heeft gedaan). Haar papa merkte het verschil ook en we hebben het gevoel weer verder te kunnen. We hoeven niet ‘bang’ te zijn voor onze dochter, maar haar vertrouwen en haar zelf haar weg laten gaan!

De dag erna volgde al een tweede mail:  Vandaag weer nieuwe mooie dingen, er is een last van haar schouders gevallen. Ze is nu heerlijk met haar beste vriendin buiten aan t spelen en draagt ideeën aan en neemt initiatief, terwijl ze eerst vaak blokkeerde en zei dat het haar niks uitmaakte wat ze deden. Eerst zijn ze met zijn tweeën (voor het eerst alleen) naar de bakker gegaan. Wat een geluk! 

In bovenstaand voorbeeld is zo duidelijk te zien dat we allemaal met elkaar verbonden zijn en dat onze kinderen ons spiegelen in die stukken die we nog mogen helen. Hanna droeg een deel van de last van haar moeder. Als ik deze reacties ontvang ben ik zelf elke keer weer verbaasd over de magie van het leven en voel ik diep ontzag en dankbaarheid. Dankbaar dat we dit magische avontuur samen mogen beleven.

Facebooktwittermail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.